***

Uwielbiam jasne pomieszczenia i jasne w nich dodatki.

Nawet najbardziej zacieniony pokój, można rozjaśnić poduszkami, obrusikami czy zasłonami.

Dla pani Joli zrobiłam parę rzeczy w kremach:

Kremowy materiał połączyłam z beżem i koronką bawełnianą...

Zrobiłam też klosz z siatki, którego dawno nie robiłam:)

W moich cały czas palą się świece... uwielbiam ich blask w jesienne wieczory...

Pani Jola poprosiła mnie też o serwetki na stół z kornką:

Miłego dnia Wam życzę:)))

Takie tam...

Zanim przejdę do konkretów chcę Wam BARDZO podziękować za tyle pozytywnych komentarzy, które zawsze pozostawiacie po swojej wizycie u mnie. To się zawsze tak miło czyta:) Wasze opinie po pokazaniu moich zasłon szytych w biegu i ostatkiem sił, dodały mi skrzydeł i upewniły, że jest więcej takich "narwańców" na świecie jak ja:) 

Jesień mamy piękną w tym roku, ciepłą i słoneczną (no może poza paroma dniami deszczu i małego chłodu), co daje mi niezłego powera muszę przyznać. Ostatnio robiłam ponownie klosze z siatki.

Tą dla mojej koleżanki Ilony, miała być koniecznie z serduszkami.

A te dla Dominiki

Ten chustecznik przy nich też powstał niedawno. Zrobiłam go dla siebie. Miałam co prawda jeden z grafiką, ale mi go Zuzka zwerbowała do siebie. A że dekory drewniane walały się po kącie, to je przykleiłam, wszystko pomalowałam, poprzecierałam i gotowe:)

Teraz żaden katar nie będzie mi straszny:)

No i na końcu tablica z grafiką:

Jedna pojechała do Pani Ewy, która jest kobietą o niesamowitym optymizmie życiowym i WIELKIM poczuciu humoru, a druga do naszej blogowej koleżanki Doroty z bloga Domek Dorotki.

Wszystkim miłym Panią wymienionym powyżej dziękuję♥...

A Wam życzę słonecznego weekendu!!!

Pa... 

Zasłony z lnu

Na Waszych blogach od dłuższego czasu obserwuję jesienne zmiany.

Cóż, taka kolej rzeczy, i jesień okazuje się może mieć swój urok ...

Przyznam się, że i u mnie w domu pomału zachodzą zmiany. 

Jak to zwykle u mnie bywa, planów nie było ... wyszło samo:) W piątek wieczorek ok. 20.00 skończyłam malować drewienka, posprzątałam z grubsza, siadłam na kanapie, rozejrzałam się po pokoju i pomyślałam sobie: a gdyby tak uszyć zasłony z lnu???

Od myśli do czynu u mnie krótka droga, więc ...

Przed północą wisiały w oknie;)))

Pan mąż jak wszedł do pokoju i zobaczył co robię, pokiwał litościwie głową, na szczęście palcem po głowie się nie postukał, skwitował tylko: 

- Przecież mówiłaś, że jesteś zmęczona ... i poszedł

Zmęczenie, zmęczeniem, ale potrzeba zasłon jest większa!!! Czego podejrzewam żaden facet nie jest w stanie zrozumieć!

Połączyłam dwa kolory lnu: śmietankę i naturalny kolor lnu. Do tego moje ulubione wiązania na troczki.

Ich szycie miałam w planach od wiosny!!!

No to JUŻ je mam:)))

I bardzo się z nich się cieszę, na tyle że odgruzowałam w sobotę mieszkanie, okna pomyłam i pozmieniałam część dekoracji, a na koniec padłam na pysk! Ale jak pozapalałam świece wieczorem

I moje ulubione Cotton balle

Pan Mąż przyszedł, usiadł na kanapę i stwierdził, że fajna taka odmiana ... napuszony był taki, że gdybym nie wiedziała, to bym pomyślała, że pomysł wyszedł od niego...faceci!

W jesiennym klimacie

Za oknem plucha na całego!
Zimno, mokro...brr... - uroki jesieni można powiedzieć...
A mnie dopadła taka chandra ... samopoczucie w sam raz pasuje do pogody.
Dzisiaj poszewki w klimacie jesiennym.
 Uszyłam je dla Pani Beaty, wszystkie z lnu, a raczej powinnam powiedzieć z resztek lnu. Niestety kończy mi się ten piękny materiał...

Na dwóch poszewkach miał być motyw sów. Po parokrotnej wymianie mailowej, Pani Beata wybrała ostateczny wygląd grafik.

Na dwóch pozostałych napisy, a sowy zrobiłam w odbiciu lustrzanym na kolejnych dwóch.

Temat: Home sweet Home, mile widziany w coraz większej liczbie domów:)
W sklepach jest już cała masa gadżetów do domu z tym tekstem, ale ja najbardziej lubię go na właśnie na poduszkach. One tak cudnie potrafią ocieplić pomieszczenie...

I moje ulubione astry w pudrowym różu...od lat kupuję je u tego samego pana na ryneczku...

Chyba sie rozdwoje!

Kochani wpadłam tylko na chwilę.

W domu bajzel na całego, zamówienia czekają,  a ja mądra po lesie latam!!!

Chyba mnie pogięło całkiem, ale przy takim wysypie grzybów jaki mamy w tym roku, to nawet taki grzybiarz jak JA przynosi całe kosze do domu!!! A musicie wiedzieć, że u mnie to się NIGDY nie zdarza...bo ja jestem z tych co idą przez las i grzybów nie widzą, a idące za mną moje dziecko tnie na potęgę grzyby i woła:

- Mamo, znowu ominęłaś grzyba! 

- Jakiego grzyba? - pytam się

- Tego przy którym teraz stoisz!

Patrze pod nogi i ...GRZYB! - wołam

I tak jest niestety co roku...

Doszło nawet do tego, że mnie do lasu nie chcą zabierać! Że i tak pusty koszyk przywiozę...

A ja im na to, że nie prawda, że mam pełny...a ONI na to:

- Tak, ale czego? Wrzosu, kory, mchu???

- Szyszki też zawsze mam! - odpowiadam im

Ale w tym roku jest inaczej!!! Ha!!!

Pełny koszyk miałam wczoraj i we wtorek też:)))

No więc mam roboty na maksa...z suszeniem, czyszczeniem i ładnych parę słoików mam w ocie zrobionych...pychota!!!

Chyba się rozdwoję!

A w miedzy czasie omijam bajzel i wychodzę pomału z zamówień.

W weekend plotłam klosze z siatki:

Dawno ich nie robiłam...

Te powstały dla Elizy, która komplet kloszy już co prawda ode mnie posiada, ale te były zamówione dla koleżanki z Holandii gdzie Eliza aktualnie mieszka...a , że była w Polsce to przy okazji pozamawiała parę pierdułek dla koleżanek:)

Przyznam, że robienie tych klatek jest bardzo żmudne i bolesne, ale efekt końcowy wynagradza wszystko:)

Bo czy nie jest miło zapalić w niej świece w jesienne długie wieczory???

U mnie mrugające ciepłe płomyki świec są na porządku dziennym...właśnie przejrzałam ich zapas i muszę się na nowo zaopatrzyć w nie przy okazji wizyty w Ikea:)

Dla innej znajomej Elizy zrobiłam wianek z warkocza w kolorze beżowym:

Będzie wisiał w oknie dlatego kwiatuszki są z obydwu stron:)

Ale może też i stać na półce - co kto lubi:)

Pomimo biegania po lesie, szycia, malowania i dłubania w drucie - zamówienie to robiło mi się wyjątkowo miło:)

A pamiętacie jak opisywałam wcześniejsze zamówienie Elizy? 

Jak nie to klik dla przypomnienia.

Pisałam tam m.in. że szyłam zasłony dla tej miłej kobietki. Nie miałam jak ich pokazać i poprosiłam Elizę o zdjęcia. 

I klateczki też się ładnie prezentują w oknie:)

Eliza - dziękuje!!!!

A teraz lecę na spacer z psem - pa!

Małe nic...a cieszy

Tak niewiele potrzeba żeby małym, miłym gestem powitać gości w domu. 

Zawieszki takowe powstały u mnie już czas jakiś temu, ale co rusz odzywają się osoby z prośbą o tabliczki z różnymi sentencjami, jednak najwięcej robię z napisem "witamy" lub "welcome". 

Nasza wisi na ganeczku naszego domku na działce już ładnych parę lat i za każdym razem wywołuje uśmiech na ustach gości...

Ta tabliczka powstała na życzenie Agaty z bloga Pod bezchmurnym niebem.

Zamówione były dwie sztuki, plus tabliczka do gabinetu:

Wszystkie utrzymane w stylu shabby. Podobną ale ozdobioną decoupagem zrobiłam dla innej osoby:

Podobają mi się i te i te. Lubię prostotę, ale przyznaje, że mają urok też te z decoupagem. Jak to mówią:

"dla każdego coś miłego"

Ta z kolei pojechała do Pani Ilony wraz z podkładkami pod kubek z tym samym motywem:)

A dla jej siostry kochającej lawendę te:

Przyznam się, że dawno nie bawiłam się w decoupage, ale miło było powrócić do tego, od czego wszystko się zaczęło:)

A Wy co wolicie, "gołe" napisy czy "ubrane" w serwetki????

Jestem bardzo ciekawa Waszych opinii:)))

Fotorelacja z kiermaszu...

Pierwsze koty za płoty...

01 marca odbyły się Kaziuki w Zgierzu.

Jak Wam wcześniej pisałam, to był mój pierwszy kiermasz rękodzieła i żyje z nadzieją, że nie ostatni:)

Pogoda wbrew zapowiedziom dopisała na medal. Słonko świeciło cały dzień! Było cieplutko i bardzo sympatycznie:)

Nie wiem czy nasze stoisko się wyróżniało, czy nie - bo nie mnie to oceniać, ale zatrzymywało się masę osób i oglądało i chwaliło i część kupowało też:) 

 

Miałam i klosze z siatki, drewienka shabby, serca materiałowe różnego rodzaju...

 ...znalazło się miejsce na przeróżne komplety kuchenne...

 O ile nasz namiot był akurat, jego wymiary to 3m/3m to jeszcze jeden stolik by się przydał...ale samochód z gumy nie jest jak skwitował mój Z. Ale miejsce na kolorowe poduszki znalazłam...

Jestem mądrzejsza o kolejne doświadczenie...i z całą pewnością chcę jechać na kolejne, ale będę szukała typowego rękodzieła. Bo o ile tutaj stoisk z prawdziwym rękodziełem nie było za dużo...chińskiego rękodzieła nie liczę;), to marzy mi się typowy jarmark ... Będę szukała ogłoszeń, i proszę Was też o cynka jak będziecie wiedziały o takowej imprezie - moja wdzięczność będzie nieoceniona:)

A teraz zmykam, czas najwyższy dom odgruzować...i chwilkę dla siebie złapać...

Jest dobrze:)

 Pomalutku rozkręcam się z pracą. 

Mój Z. śmieje się, że miałam syndrom jak on powrotu po urlopie do pracy:)

 I może faktycznie jakaś prawda w tym jest...

No! ale nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło, bo pomysły w głowie są i zanotowane nawet, jakby przez przypadek miały z głowy wywietrzeć. Trzeba brać się do pracy! Stos książek przeczytany, póki co nie planuję zakupu nowych, więc choćby z nudów to szyć i malować będę:)

Start już był i nawet powiem, że według mnie udany.

Dla Joli uszyłam zazdroskę do kuchennego okna z lnu połączonego z koronką bawełnianą.

Proponowałam grafikę na to, ale Jola nie chciała - widać nie każdemu się podobają:) Dlatego żeby nie było za mdło to uszyłam do tego serduszka.

Bo jak to mówią : "w kupie siła".
A ja bardzo lubię jak w oknie coś miłego dla oka wisi i zachęcam jak mogę wszystkie moje koleżanki żeby też coś powiesiły. Co prawda z różnym skutkiem, ale nie poddaje się:)))

Jola bardzo chętnie przystała na ten pomysł i już wiszą w jej okienku:)
A teraz pracuję nad "mamusinym" oknem kuchennym. Niedługo pokażę Wam zdjęcia...jak pomysł i praca wypali:)))
Dla Pani Moniki zrobiłam klosze z siatki:

Zapalone wieczorem w nich świece piękne światełko dają.
Uwielbiam wieczory przy ciepłych płomykach świec...

***

Przypominam o moim noworocznym candy!!!
Tutaj można się jeszcze zapisać:)